Wyświetlenia: 396
Soczewka Odyssey (Johnson & Johnson) to soczewka dyfrakcyjna. W przypadku soczewki Synergy (Johnson & Johnson) odległe obiekty wydają się nieco rozmyte, lecz ta soczewka to poprawiła.
W porównaniu z soczewkami jednoogniskowymi odległe budynki wydają się lekko zamglone, jakby we mgle. Jest to typowe zjawisko obserwowane w przypadku dyfrakcyjnych soczewek wieloogniskowych. Jest ono jednak mniejsze niż w przypadku soczewki Synergy.
W nocy efekt halo wokół jasnych źródeł światła jest bardziej zauważalny niż w przypadku soczewki jednoogniskowej. Jest to typowe dla dyfrakcyjnych soczewek wieloogniskowych. Przy większych źrenicach staje się jeszcze bardziej widoczny. Jest to porównywalne z Synergy.
Soczewka Odyssey IOL (Johnson & Johnson). W odległości 6 metrów test rozdzielczości USAF wydaje się nieco zamglony w porównaniu z soczewką jednoogniskową, ale jest lepszy niż w przypadku Synergy. W miarę zbliżania się oka modelowego obserwowano rozmycie, a obraz ponownie stawał się wyraźny w odległości około 67 cm. Następnie, wraz ze zmniejszaniem odległości, wyrazistość malała. Obraz ponownie stawał się wyraźny w odległości około 43 cm, po czym wraz z dalszym zmniejszaniem odległości wyrazistość ponownie malała.
Odległość6m
Ten film został nagrany w nocy przy użyciu przenośnego oka modelowego. W porównaniu z soczewką jednoogniskową, w przypadku soczewki Odyssey wokół jasnych źródeł światła (sygnalizacji świetlnej, reflektorów, świateł tylnych) widoczne są efekty halo. Jest to porównywalne z soczewką Synergy. Jest to typowe zjawisko obserwowane w przypadku dyfrakcyjnych soczewek wieloogniskowych. Im większa źrenica, tym bardziej wyraźne efekty halo.
Przejrzeliśmy publikacje dotyczące wyników klinicznych soczewki wewnątrzgałkowej TECNIS Odyssey w bazie PubMed. Dotychczas zidentyfikowano co najmniej dwie reprezentatywne prace, w tym wczesne jednoramienne badanie kliniczne oraz badanie porównawcze z inną soczewką trójogniskową.[1][2]
To wczesne doniesienie kliniczne oceniało wyniki po 1 miesiącu od obustronnej implantacji TECNIS Odyssey u 25 pacjentów japońskich. Obuoczna UCVA/DCVA była ogólnie dobra od dali do bliży, a krzywa defokusu utrzymywała się na poziomie 0,0 logMAR od +0,5 D do -2,0 D. Niezależność od okularów wyniosła 64%; olśnienie i efekt gwiazdy były rzadkie, ale 52% zgłaszało umiarkowane lub silniejsze halo. Ogólnie wyniki wskazują na szeroki zakres widzenia przy zmniejszonych zjawiskach fotycznych.[1]
W tym badaniu prospektywnym Odyssey i PanOptix wszczepiono do oczu towarzyszących tych samych pacjentów. Odyssey była lepsza w widzeniu do dali i czułości kontrastowej, a PanOptix w widzeniu pośrednim. Widzenie do bliży, objawy fotyczne i niezależność od okularów nie różniły się istotnie. Krótko mówiąc, Odyssey ma wyraźną przewagę do dali, a PanOptix jest nieco lepsza w zakresie pośrednim.[2]
Dostępne obecnie w PubMed dowody kliniczne dotyczące Odyssey są jeszcze na wczesnym etapie, ale kierunek jest dość spójny. Podsumowując, Odyssey zapewnia dobre widzenie do dali i czułość kontrastową, wystarczające widzenie pośrednie, a choć zjawiska fotyczne takie jak halo pozostają, wydają się łagodniejsze niż we wcześniejszych soczewkach o ciągłym zakresie widzenia (CRV). Badania porównawcze pokazują wyraźne mocne i słabe strony względem konkurencyjnych soczewek trójogniskowych, dlatego wybór może zależeć od tego, czy potrzeby pacjenta koncentrują się na dali, czy na odległości pośredniej.[2][1]
