396 weergaven
De Odyssey IOL (Johnson & Johnson) is een diffractieve IOL. Bij de Synergy IOL (Johnson & Johnson) ogen verre objecten wat wazig, maar deze lens heeft dat verbeterd.

In vergelijking met monofocale IOL's lijken gebouwen in de verte licht wazig, alsof ze in de mist staan. Dit is een typisch verschijnsel bij diffractieve multifocale IOL's. Het is echter beter dan bij Synergy.

's Nachts zijn halo's rond felle lichtbronnen duidelijker zichtbaar dan bij een monofocale IOL. Dit is kenmerkend voor diffractieve multifocale IOL's. Bij grotere pupillen wordt dit nog duidelijker. Dit is vergelijkbaar met de Synergy.
Odyssey IOL (Johnson & Johnson). Op 6 meter oogt het USAF-resolutietestbeeld iets wazig in vergelijking met een monofocale IOL, maar beter dan bij de Synergy. Naarmate het modeloog dichterbij kwam, werd vervaging waargenomen en het beeld werd weer scherp op ongeveer 67 cm. Daarna nam de scherpte af naarmate de afstand kleiner werd. Het beeld werd opnieuw scherp op ongeveer 43 cm, waarna de scherpte weer afnam naarmate de afstand kleiner werd.
Deze video is 's nachts opgenomen met een draagbaar modeloog. In vergelijking met een monofocale IOL zijn met de Odyssey-IOL halo's zichtbaar rond felle lichtbronnen (verkeerslichten, koplampen, achterlichten). Dit is vergelijkbaar met Synergy. Dit is een typisch verschijnsel bij diffractieve multifocale IOL's. Hoe groter de pupil, hoe duidelijker de halo's.
We hebben de publicaties over klinische resultaten van de TECNIS Odyssey-intraoculaire lens in PubMed bekeken. Tot nu toe zijn ten minste twee representatieve publicaties gevonden, waaronder een vroege eenarmige klinische studie en een vergelijkende studie met een andere trifocale IOL.[1][2]
Dit vroege klinische rapport evalueerde de resultaten 1 maand na bilaterale implantatie van TECNIS Odyssey bij 25 Japanse patiënten. De binoculaire UCVA/DCVA was over het algemeen goed van veraf tot dichtbij, en de defocuscurve bleef op 0,0 logMAR van +0,5 D tot -2,0 D. De brilonafhankelijkheid was 64%; verblinding en starburst kwamen weinig voor, maar 52% meldde matige of ergere halo's. Over het geheel wijzen de resultaten op een breed gezichtsbereik met minder fotische verschijnselen.[1]
In deze prospectieve studie werden Odyssey en PanOptix in de contralaterale ogen van dezelfde patiënten geïmplanteerd. Odyssey was superieur in vertezicht en contrastgevoeligheid, terwijl PanOptix superieur was in intermediair zicht. Nabijzicht, fotische symptomen en brilonafhankelijkheid vertoonden geen groot verschil. Kortom, Odyssey heeft een duidelijke kracht op afstand, terwijl PanOptix iets voorligt in het intermediaire bereik.[2]
Het klinische bewijs voor Odyssey dat momenteel in PubMed beschikbaar is, bevindt zich nog in een vroeg stadium, maar de richting is redelijk consistent. Samengevat biedt Odyssey goed vertezicht en goede contrastgevoeligheid, voldoende intermediair zicht, en hoewel fotische verschijnselen zoals halo's blijven bestaan, lijken ze milder dan bij eerdere continuous range of vision (CRV)-lenzen. Vergelijkende studies tonen duidelijke sterke en zwakke punten ten opzichte van concurrerende trifocale IOL's, zodat de keuze kan afhangen van of de behoeften van de patiënt gericht zijn op veraf of intermediair.[2][1]